موبایل هوآوی ایمپالس 4G، با ۵۱۲ مگابایت حافظه رم، یکی از مدلهای شرکت هواوی بود که در سپتامبر ۲۰۱۱ معرفی و در همان ماه عرضه شد. این دستگاه در دورانی به بازار آمد که بازار تلفنهای هوشمند در حال رشد و تحول سریعی بود. هوآوی ایمپالس 4G با پشتیبانی از فناوریهای ارتباطی GSM و HSPA، امکان اتصال به شبکههای نسل دوم و سوم را فراهم میکرد. باندهای 2G شامل GSM 850 / 900 / 1800 / 1900 و باندهای 3G شامل HSDPA 850 / 1900 / 2100 بودند. سرعت HSPA ارائه شده ۱۴.۴ مگابیت بر ثانیه برای دانلود و ۵.۷۶ مگابیت بر ثانیه برای آپلود، در آن زمان برای دسترسی به اینترنت موبایل سرعتی قابل توجه محسوب میشد و عبارت "4G" در نام این گوشی، اغلب به قابلیتهای پیشرفتهتر نسبت به نسلهای قبلی اشاره داشت، هرچند که از نظر فنی امروزی، این سرعتها ذیل 3.5G (HSPA+) قرار میگرفتند. طراحی این گوشی با ابعاد ۱۲۰ در ۶۵ در ۱۱.۶ میلیمتر و وزن ۱۳۰ گرم، آن را به دستگاهی با اندازه و وزن استاندارد برای دوره خود تبدیل کرده بود و از سیمکارت نوع Mini-SIM استفاده میکرد که در آن زمان فرمت رایج بود.
صفحه نمایش هوآوی ایمپالس 4G از نوع TFT بود و با اندازه ۳.۸ اینچ، فضایی معادل ۴۱.۱ سانتیمتر مربع را اشغال میکرد که نسبت صفحه به بدنه حدود ۵۲.۷ درصد را به ارمغان میآورد. رزولوشن ۴۸۰ در ۸۰۰ پیکسل با نسبت ۵:۳ و تراکم پیکسلی تقریبی ۲۴۶ppi، تصاویری با وضوح مناسب برای تماشای محتوا و کاربری روزمره در سال ۲۰۱۱ ارائه میداد. در بخش نرمافزاری، این گوشی با سیستم عامل اندروید ۲.۲ (Froyo) عرضه شد که در زمان خود، یکی از نسخههای بهروز و کاربردی اندروید محسوب میگردید و به کاربران امکان دسترسی به مجموعهای از برنامهها و خدمات گوگل را میداد. بخش سختافزار داخلی شامل چیپست Qualcomm MSM7230 با پردازنده مرکزی تک هستهای ۸۰۰ مگاهرتز Scorpion و پردازنده گرافیکی Adreno 205 میشد. حافظه داخلی ۵۱۲ مگابایت رم، عملکردی مطلوب برای اجرای برنامههای سبک و مدیریت وظایف در آن زمان را فراهم میکرد. همچنین، این گوشی از اسلات اختصاصی کارت حافظه microSDHC پشتیبانی میکرد که امکان افزایش فضای ذخیرهسازی را برای کاربران فراهم میساخت.
دوربین اصلی هوآوی ایمپالس 4G یک سنسور ۵ مگاپیکسلی با قابلیت فوکوس خودکار (AF) و فلاش LED بود. این مشخصات برای یک گوشی هوشمند میانرده در سال ۲۰۱۱، امکان ثبت عکسهای با کیفیت قابل قبول در شرایط نوری مناسب را فراهم میکرد و یکی از ویژگیهای رقابتی آن محسوب میشد. هوآوی با عرضه این مدل، در تلاش بود تا جایگاه خود را در بازار رو به رشد گوشیهای هوشمند تثبیت کند و محصولی با قابلیتهای فنی مناسب و قیمت رقابتی ارائه دهد. عمر مفید تجاری این محصول، مانند بسیاری از دستگاههای الکترونیکی، با ورود مدلهای جدیدتر و پیشرفتهتر به پایان رسید و تولید آن متوقف شد. این گوشی امروز به عنوان بخشی از تاریخچه نوآوریهای شرکت هواوی و تکامل تکنولوژی موبایل شناخته میشود.
این محصول در حال حاضر تولید نمیشود و صرفاً جهت اطلاعرسانی فنی درج شده است.