Motorola WX288

معرفی و بررسی فنی Motorola WX288

موتورولا WX288، که در دسامبر سال ۲۰۰۹ معرفی و در سال ۲۰۱۰ به بازار عرضه شد، یکی از تلفن‌های همراه ساده و اقتصادی شرکت موتورولا در دوران خود بود. این مدل که اکنون تولید آن متوقف شده است، نماینده‌ای از نسل گوشی‌های پایه است که بر ارتباطات صوتی و پیام‌رسانی تمرکز داشتند و برای کاربرانی طراحی شده بودند که به دنبال یک دستگاه ارتباطی قابل اعتماد و بدون پیچیدگی‌های گوشی‌های هوشمند بودند. پلتفرم همکارلیست، این اطلاعات فنی را صرفاً جهت آشنایی و حفظ آرشیو محصولات گذشته ارائه می‌کند.

مشخصات فنی Motorola WX288

Motorola WX288 با ابعاد ۱۰۷ در ۴۶ در ۱۲.۲ میلی‌متر و وزن ۶۶ گرم، دستگاهی بسیار سبک و جمع‌وجور بود که به راحتی در دست جای می‌گرفت و حمل آن آسان بود. حجم آن ۵۹.۸ سی‌سی (۴.۲۱ در ۱.۸۱ در ۰.۴۸ اینچ) بود که در رده گوشی‌های کلاسیک و کوچک آن زمان قرار می‌گرفت. این گوشی از سیم‌کارت نوع Mini-SIM پشتیبانی می‌کرد که در آن زمان استاندارد رایج برای تلفن‌های همراه به شمار می‌رفت و تعویض آن نیز ساده بود.
نمایشگر ۱.۸ اینچی آن از نوع CSTN (Color Super-Twist Nematic) با قابلیت نمایش ۶۵ هزار رنگ و رزولوشن ۱۲۸ در ۱۶۰ پیکسل بود. تراکم پیکسلی حدود ۱۱۴ ppi، برای نمایش متون و آیکون‌های ساده در این ابعاد صفحه نمایش مناسب بود. نسبت صفحه نمایش به بدنه حدود ۲۰.۷ درصد بود که با توجه به حاشیه‌های نسبتاً زیاد در گوشی‌های آن دوران، امری طبیعی محسوب می‌شد. نمایشگرهای CSTN در آن زمان برای گوشی‌های ارزان‌قیمت رایج بودند، اما کیفیت و زاویه دید کمتری نسبت به نمایشگرهای TFT داشتند، با این حال برای کاربری‌های اصلی و نمایش اطلاعات پایه کاملاً کافی بودند.

در بخش ارتباطی، Motorola WX288 از تکنولوژی GSM پشتیبانی می‌کرد و در باندهای ۹۰۰ و ۱۸۰۰ مگاهرتز (2G) قابل استفاده بود که امکان برقراری تماس و ارسال پیامک را در اکثر شبکه‌های موبایل فراهم می‌آورد. این گوشی مجهز به GPRS کلاس ۱۰ برای دسترسی به اینترنت بود که امکانات اولیه وب‌گردی و ارسال پیام‌های چندرسانه‌ای (MMS) را فراهم می‌کرد، اما از EDGE پشتیبانی نمی‌کرد. این بدان معنا بود که سرعت انتقال داده‌ها محدود بود و برای فعالیت‌هایی نظیر دانلود فایل‌های حجیم یا تماشای ویدئو مناسب نبود و بیشتر برای ارسال و دریافت اطلاعات سبک و پیام‌های متنی کاربرد داشت.
حافظه داخلی گوشی برای ذخیره ۸۰۰ مخاطب در دفترچه تلفن و نگهداری ۱۰ تماس گرفته شده، ۱۰ تماس دریافت شده و ۱۰ تماس از دست رفته در تاریخچه تماس‌ها کافی بود. این مدل فاقد درگاه کارت حافظه برای افزایش فضای ذخیره‌سازی بود، بنابراین کاربران می‌بایست به حافظه داخلی محدود آن بسنده می‌کردند که برای ذخیره آهنگ‌ها یا تصاویر زیاد ایده‌آل نبود.

WX288 به یک دوربین VGA مجهز بود که تنها برای ثبت تصاویر ثابت و با کیفیت پایه (حدود ۰.۳ مگاپیکسل) کاربرد داشت و قابلیت فیلم‌برداری نداشت. این ویژگی در آن دوران بیشتر جنبه‌ای از امکانات جانبی برای گوشی‌های ساده محسوب می‌شد تا یک ابزار عکاسی جدی، و تصاویر ثبت شده بیشتر برای نمایش بر روی خود گوشی یا ارسال از طریق MMS مناسب بودند. از دیگر امکانات صوتی آن می‌توان به وجود بلندگو اشاره کرد که برای مکالمات هندزفری یا پخش زنگ گوشی کاربرد داشت، اما این مدل فاقد جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون بود که برای برخی کاربران ممکن است یک نقطه ضعف به شمار می‌آمد و استفاده از هندزفری را محدود می‌کرد.

جایگاه تاریخی Motorola WX288 و توقف تولید

Motorola WX288 در دوره‌ای به بازار آمد که گوشی‌های هوشمند با سیستم‌عامل‌های پیشرفته در حال اوج‌گیری بودند، اما هنوز بخش قابل توجهی از بازار به گوشی‌های ساده و کارآمد برای نیازهای ارتباطی اولیه تعلق داشت. این مدل با تکیه بر سادگی، سبکی و کاربری آسان، توانست برای مدتی مورد توجه قرار گیرد و گزینه‌ای اقتصادی برای افرادی باشد که تنها به قابلیت‌های اصلی تلفن همراه نیاز داشتند. اما با پیشرفت سریع تکنولوژی تلفن‌های همراه، ظهور گوشی‌های هوشمند با قابلیت‌های چندرسانه‌ای و ارتباطی گسترده‌تر، و حتی ارتقاء گوشی‌های فیچرفون به مدل‌های با امکانات بیشتر نظیر پشتیبانی از 3G یا دوربین‌های بهبود یافته، تقاضا برای مدل‌هایی چون WX288 به تدریج کاهش یافت. در نتیجه، تولید این محصول در نهایت متوقف شد و جای خود را به نسل‌های جدیدتر با قابلیت‌های به‌روزتر و مطابق با نیازهای در حال تغییر بازار داد.

این محصول در حال حاضر تولید نمی‌شود و صرفاً جهت اطلاع‌رسانی فنی درج شده است.