Nokia 1112 4MB

تلفن همراه نوکیا ۱۱۱۲ با حافظه ۴ مگابایت

نوکیا ۱۱۱۲، یکی از تلفن‌های همراه کلاسیک و نمادین شرکت فنلاندی نوکیا است که در مارس سال ۲۰۰۶ میلادی معرفی شد. این مدل، در دوران اوج گوشی‌های ساده (Feature Phone) به بازار عرضه گردید و هدف اصلی آن، ارائه یک تجربه ارتباطی پایدار، قابل اعتماد و بدون پیچیدگی برای کاربران بود. نوکیا ۱۱۱۲ به سرعت در بازارهای جهانی، به ویژه در میان افرادی که به دنبال یک دستگاه مقاوم با عمر باتری طولانی و قابلیت‌های اصلی مکالمه و پیام‌رسانی بودند، محبوبیت یافت. سادگی در طراحی و سهولت استفاده، این گوشی را به ابزاری کارآمد و در دسترس برای میلیون‌ها نفر تبدیل کرده بود که به دنبال راه حلی اقتصادی برای نیازهای ارتباطی روزمره خود بودند.

از منظر مشخصات فنی، نوکیا ۱۱۱۲ با توجه به کاربری تعریف شده‌اش، امکانات اساسی اما کارآمدی را ارائه می‌داد. این دستگاه از فناوری ارتباطی نسل دوم (۲G) مبتنی بر GSM پشتیبانی می‌کرد و قادر بود در باندهای فرکانسی ۹۰۰/۱۸۰۰ مگاهرتز (و ۸۵۰/۱۹۰۰ مگاهرتز برای نسخه مخصوص بازار ایالات متحده) فعالیت نماید. این قابلیت، اتصال به شبکه‌های سلولی استاندارد آن زمان را تضمین می‌کرد. ابعاد این گوشی ۱۰۴ در ۴۴ در ۱۷ میلی‌متر و وزن آن تنها ۸۰ گرم بود که نوکیا ۱۱۱۲ را به یک تلفن همراه فوق‌العاده سبک و جمع‌وجور تبدیل می‌کرد و به راحتی در جیب یا کیف جای می‌گرفت. برای سیم‌کارت، از فرمت Mini-SIM که در آن دوره رایج بود، استفاده می‌شد.

صفحه نمایش نوکیا ۱۱۱۲ از نوع گرافیکی تک‌رنگ (Monochrome graphic) با رزولوشن ۹۶ در ۶۸ پیکسل بود. این نوع نمایشگر، اگرچه فاقد رنگ و جزئیات گرافیکی گوشی‌های هوشمند امروزی است، اما برای نمایش واضح متن، اعداد و آیکون‌های ساده کاملاً مناسب بود و مهم‌تر از آن، مصرف انرژی بسیار پایینی داشت که به عمر طولانی باتری کمک می‌کرد. برای ناوبری در منوها و انتخاب گزینه‌ها، یک کلید اسکرول چهارجهته در نظر گرفته شده بود که رابط کاربری را ساده و شهودی می‌ساخت. حافظه داخلی دستگاه ۴ مگابایت بود که برای ذخیره‌سازی ۲۰۰ مخاطب در دفترچه تلفن و نگهداری سوابق تماس شامل ۱۰ تماس گرفته شده، ۱۰ تماس دریافت شده و ۱۰ تماس از دست رفته، کفایت می‌کرد. این گوشی فاقد درگاه کارت حافظه جانبی برای افزایش فضای ذخیره‌سازی بود و همچنین امکانات پیشرفته‌تری نظیر GPRS یا EDGE برای دسترسی به اینترنت را ارائه نمی‌داد که با تمرکز آن بر ارتباطات پایه همخوانی داشت.

سایر قابلیت‌های نوکیا ۱۱۱۲ شامل یک اسپیکر داخلی برای مکالمات هندزفری و انواع هشدارهای صوتی و لرزشی بود. این گوشی از زنگ‌های پلی‌فونیک (تا ۲۰ زنگ مختلف) پشتیبانی می‌کرد و حتی قابلیت آهنگسازی (Composer) نیز در آن تعبیه شده بود که کاربران می‌توانستند آهنگ‌های زنگ شخصی خود را بسازند. این ویژگی در زمان خود یک قابلیت سرگرم‌کننده و خلاقانه محسوب می‌شد. نوکیا ۱۱۱۲ نمونه‌ای بارز از تلفن‌های همراهی بود که بر پایه سادگی، دوام و کارایی بنا شده بودند. با این حال، با پیشرفت‌های چشمگیر در صنعت تلفن همراه، ظهور صفحه‌نمایش‌های رنگی، دوربین‌های داخلی و سپس گوشی‌های هوشمند با قابلیت‌های چندرسانه‌ای و اینترنتی گسترده، نیاز بازار به سمت دستگاه‌های پیشرفته‌تر تغییر یافت. در نتیجه این تحولات و جهت‌گیری جدید بازار، تولید نوکیا ۱۱۱۲ متوقف شد و این محصول در حال حاضر صرفاً به عنوان بخشی از تاریخ غنی نوکیا و صنعت موبایل، مورد توجه قرار می‌گیرد. این گوشی سهم مهمی در تسهیل ارتباطات در دوران خود داشت و به عنوان یک دستگاه ارتباطی پایدار و کارآمد در خاطره‌ها باقی مانده است.

این محصول در حال حاضر تولید نمی‌شود و صرفاً جهت اطلاع‌رسانی فنی درج شده است.