نوکیا لومیا ۶۱۰، که در فوریه ۲۰۱۲ معرفی و در آوریل همان سال به بازار عرضه شد، نمایانگر تلاش استراتژیک نوکیا برای تسخیر بازار گوشیهای هوشمند میانرده با سیستمعامل Windows Phone 7.5 Mango بود. این گوشی، به عنوان یکی از پیشگامان سری لومیا، با هدف ارائه تجربهای روان در یک پکیج مقرونبهصرفه طراحی شده بود تا اکوسیستم نوظهور ویندوز فون را در دسترس طیف وسیعتری از کاربران قرار دهد. لومیا ۶۱۰ به خاطر زبان طراحی پویا و رنگارنگ خود که مشخصه محصولات نوکیا در آن دوره بود، و همچنین ادغام با خدمات مایکروسافت، مورد توجه قرار گرفت. با وجود جاهطلبیهایش، لومیا ۶۱۰ در جایگاه یک گوشی هوشمند ابتدایی قرار داشت که این عامل بهشدت بر مشخصات سختافزاری و مسیر نهایی آن در بازار تأثیر گذاشت.
با نگاهی دقیقتر به مشخصات فنی، نوکیا لومیا ۶۱۰ مجهز به یک صفحه نمایش ۳.۷ اینچی از نوع TFT با ۶۵ هزار رنگ بود که رزولوشن ۴۸۰ در ۸۰۰ پیکسل و تراکم پیکسلی تقریبی ۲۵۲ پیکسل بر هر اینچ را ارائه میکرد. اگرچه این ویژگیهای صفحه نمایش برای یک گوشی هوشمند میانرده در زمان عرضه آن قابل قبول تلقی میشد، اما آن را از نظر وضوح و بازتولید رنگ به وضوح پایینتر از دستگاههای ردهبالای زمان خود قرار میداد. قلب تپنده این دستگاه، چیپست Qualcomm MSM7227A Snapdragon S1 بود که با یک پردازنده ۸۰۰ مگاهرتزی ARM Cortex-A5 و پردازنده گرافیکی Adreno 200 همراهی میشد. اما متمایزترین و با نگاه به گذشته، محدودکنندهترین جنبه سختافزاری آن، ۲۵۶ مگابایت حافظه رم بود. این پیکربندی خاص حافظه، نتیجه مستقیم تلاشهای مایکروسافت برای گسترش سازگاری سختافزاری ویندوز فون ۷ بود تا امکان تولید دستگاههای ارزانتر را برای تولیدکنندگان فراهم آورد. با این حال، این آستانه پایینتر رم به این معنی بود که تعداد قابل توجهی از برنامههای موجود در ویندوز فون مارکتپلیس، بهویژه آنهایی که منابع بیشتری نیاز داشتند، با لومیا ۶۱۰ ناسازگار بودند و در نتیجه، عملکرد و تجربه کاربری آن در مقایسه با دستگاههای دارای ۵۱۲ مگابایت رم یا بیشتر، محدود میشد. حافظه داخلی دستگاه ۸ گیگابایت بود که برای این بخش از بازار ظرفیتی منطقی به شمار میرفت، اما عدم وجود اسلات کارت حافظه microSD به معنای ثابت و غیرقابل ارتقاء بودن این حافظه بود که یک انتخاب طراحی رایج در بسیاری از دستگاههای ویندوز فون آن نسل محسوب میشد. برای عکاسی، لومیا ۶۱۰ به یک دوربین ۵ مگاپیکسلی با قابلیت فوکوس خودکار و فلاش LED مجهز بود که قادر به ثبت عکسهای مناسب در شرایط نوری خوب بود و با انتظارات از یک دستگاه میانرده همخوانی داشت. گزینههای اتصال شامل GSM/HSPA بود که از باندهای 2G (GSM 850 / 900 / 1800 / 1900) و 3G (HSDPA 850 / 900 / 1900 / 2100) پشتیبانی میکرد و سرعت انتقال داده HSPA 7.2/0.384 Mbps را ارائه میداد که دسترسی استاندارد به اینترنت را برای زمان خود فراهم میآورد. این دستگاه از سیمکارت Micro-SIM استفاده میکرد و ابعاد فیزیکی ۱۱۹ در ۶۲ در ۱۲ میلیمتر و وزنی معادل ۱۳۱.۵ گرم داشت که آن را نسبتاً فشرده و راحت برای در دست گرفتن میساخت.
وضعیت نوکیا لومیا ۶۱۰ در حال حاضر "توقف تولید" اعلام شده است که نشاندهنده ماهیت پویا و دائماً در حال تغییر بازار فناوری موبایل و تکامل پلتفرمهای سختافزاری و نرمافزاری است. توقف تولید آن را میتوان به چندین عامل نسبت داد. اولاً، پیشرفتهای سریع در فناوری گوشیهای هوشمند منجر به افزایش تقاضا برای سختافزارهای قدرتمندتر، بهویژه رم بیشتر، برای پشتیبانی از برنامههای جدیدتر و بهروزرسانیهای سیستمعامل شد. محدودیت ۲۵۶ مگابایت رم لومیا ۶۱۰ به سرعت به یک گلوگاه مهم تبدیل شد و مانع از اجرای نسخههای جدیدتر ویندوز فون یا بسیاری از برنامههای محبوب شخص ثالث شد. ثانیاً، تغییرات گستردهتر بازار و افول نهایی اکوسیستم ویندوز فون، که در رقابت با اندروید و iOS با چالش مواجه بود، نیز به حذف تدریجی دستگاههای اولیه آن مانند لومیا ۶۱۰ کمک کرد. با معرفی مدلهای جدیدتر لومیا با مشخصات توانمندتر و نسخههای بعدی ویندوز فون، لومیا ۶۱۰ بهطور طبیعی به پایان چرخه تولید خود رسید. امروزه، نوکیا لومیا ۶۱۰ به عنوان یک اثر تاریخی، تلاش نوکیا برای دموکراتیزه کردن تجربه ویندوز فون و نمایندهای از یک دوره خاص در تکامل گوشیهای هوشمند، به ویژه در بخش میانرده، به شمار میرود. محدودیتهای فنی آن، اگرچه برای موقعیتگذاری اصلی آن در بازار قابل درک بود، اما در نهایت به عمر محدود آن در صنعتی که به سرعت در حال پیشرفت است، کمک کرد.
این محصول در حال حاضر تولید نمیشود و صرفاً جهت اطلاعرسانی فنی درج شده است.