Samsung E390 15MB

سامسونگ E390، یکی از محصولات خاطره‌انگیز و نوستالژیک برند سامسونگ در رده گوشی‌های موبایل، در اکتبر سال ۲۰۰۶ به بازار معرفی شد. این دستگاه که با هدف ارائه یک تجربه کاربری ساده و مطمئن طراحی شده بود، نماینده‌ای از نسل گوشی‌های موبایل پیشرفته زمان خود در دوران پیش از تسلط گوشی‌های هوشمند محسوب می‌شد. با توجه به اینکه در آن سال‌ها، گوشی‌های همراه عمدتاً برای برقراری تماس و ارسال پیامک کاربرد داشتند، E390 با تمرکز بر این نیازهای اساسی، در کنار ارائه برخی قابلیت‌های چندرسانه‌ای، جایگاه خود را در بازار پیدا کرد. طراحی جمع‌وجور، وزن سبک و کارایی قابل اعتماد، از جمله ویژگی‌هایی بودند که سامسونگ E390 را برای طیف وسیعی از کاربران آن دوره، از جمله افرادی که به دنبال یک گوشی ثانویه یا یک دستگاه ارتباطی کم‌پیچیدگی بودند، جذاب می‌ساخت.

در بررسی دقیق‌تر مشخصات فنی، سامسونگ E390 به صفحه نمایش TFT با قابلیت نمایش ۶۵ هزار رنگ مجهز بود. این صفحه نمایش ۲.۰ اینچی، با رزولوشن ۱۷۶ در ۲۲۰ پیکسل و تراکم پیکسلی تقریبی ۱۴۱ ppi، برای نمایش رابط کاربری ساده، پیام‌ها، و عکس‌های کوچک کاملاً مناسب بود و یک تجربه بصری استاندارد برای دوران خود ارائه می‌داد. در بخش ذخیره‌سازی، این گوشی با ۱۵ مگابایت حافظه داخلی عرضه شد که در مقایسه با استانداردهای امروزی بسیار اندک است، اما در آن زمان با پشتیبانی از کارت حافظه microSD (با اسلات اختصاصی) امکان گسترش فضای ذخیره‌سازی را فراهم می‌آورد. این قابلیت به کاربران اجازه می‌داد تا فایل‌های چندرسانه‌ای و اطلاعات بیشتری را با خود حمل کنند. از نظر ارتباطی، E390 از فناوری GSM و باندهای 2G رایج آن زمان (GSM 850 / 900 / 1800 / 1900) پشتیبانی می‌کرد. همچنین، قابلیت‌های GPRS Class 10 و EDGE دسترسی به اینترنت اولیه و انتقال داده‌های کم‌حجم را برای مرور وب ساده یا ارسال پیام‌های MMS فراهم می‌آورد که در غیاب Wi-Fi، تنها راه ارتباط داده‌ای موبایل محسوب می‌شد.

سامسونگ E390 در بخش دوربین، به یک لنز ۱.۳ مگاپیکسلی مجهز بود که قابلیت ثبت عکس و ضبط ویدئو را داشت. این دوربین هرچند با استانداردهای کنونی قابل مقایسه نیست، اما در سال ۲۰۰۶ برای یک گوشی فیچر، امکان مناسبی برای ثبت لحظات روزمره به حساب می‌آمد. ابعاد فیزیکی این دستگاه ۹۳ در ۴۵ در ۱۶ میلی‌متر و وزن سبک ۸۰ گرمی آن، گوشی E390 را به یک همراه کوچک و ارگونومیک تبدیل کرده بود. استفاده از سیم‌کارت Mini-SIM نیز در آن دوره رایج و استاندارد بود. ویژگی‌هایی مانند دفترچه تلفن با قابلیت ذخیره ۱۰۰۰ مخاطب همراه با عکس (Photocall) و ثبت جزئیات ۲۰ تماس گرفته شده، ۲۰ تماس دریافتی و ۲۰ تماس از دست رفته، کارایی آن را به عنوان یک ابزار ارتباطی کامل می‌کرد. این مدل، در واقع، نمادی از تکامل تکنولوژی موبایل و نشان‌دهنده دوران گذار از گوشی‌های صرفاً مکالمه‌محور به دستگاه‌های چندرسانه‌ای بود که مسیر را برای ظهور گوشی‌های هوشمند هموار کرد. با توجه به پیشرفت‌های سریع تکنولوژی، تولید این مدل متوقف شده است و امروزه بیشتر جنبه آرشیوی و تاریخی دارد.

این محصول در حال حاضر تولید نمی‌شود و صرفاً جهت اطلاع‌رسانی فنی درج شده است.