Sony Ericsson T310

معرفی و بررسی فنی Sony Ericsson T310

گوشی سونی اریکسون T310، محصولی از دوران اوج همکاری سونی و اریکسون در صنعت تلفن همراه، در مارس ۲۰۰۳ به بازار معرفی شد. این مدل در زمان خود نماینده‌ای از گوشی‌های فیچرفون (Feature Phone) بود که برقراری ارتباط صوتی و پیامکی را در کنار امکانات پایه سرگرمی و مدیریت اطلاعات شخصی ارائه می‌داد. سونی اریکسون T310 به عنوان یک دستگاه کلاسیک در تاریخچه گوشی‌های موبایل، با طراحی جمع‌وجور و تمرکز بر سهولت استفاده، مخاطبان خود را هدف قرار داده بود. این گوشی، که اکنون تولید آن متوقف شده است، نمادی از فناوری‌های ارتباطی اوایل دهه ۲۰۰۰ میلادی به شمار می‌رود و بررسی مشخصات آن دریچه‌ای به گذشته صنعت موبایل می‌گشاید.

از نظر فنی، سونی اریکسون T310 بر پایه فناوری GSM کار می‌کرد و از باندهای 2G شامل GSM 900 / 1800 / 1900 پشتیبانی می‌نمود، که امکان استفاده از آن را در مناطق وسیعی از جهان فراهم می‌ساخت. برای اتصال به اینترنت، T310 مجهز به GPRS Class 4 بود که در آن زمان امکان دسترسی اولیه به سرویس‌های مبتنی بر WAP و تبادل داده‌های کم‌حجم را فراهم می‌آورد؛ هرچند از فناوری پیشرفته‌تر EDGE که سرعت بالاتری داشت، بی‌بهره بود. ابعاد این گوشی ۱۰۴ در ۴۹ در ۱۹ میلی‌متر بود و با وزن تنها ۹۷ گرم، بسیار سبک و خوش‌دست به حساب می‌آمد، که حمل و نقل آن را آسان می‌ساخت. این دستگاه از سیم‌کارت نوع Mini-SIM استفاده می‌کرد که در آن دوران استاندارد رایج بود. صفحه نمایش T310 از نوع STN با قابلیت نمایش ۲۵۶ رنگ بود و رزولوشن ۱۰۱ در ۸۰ پیکسل را ارائه می‌داد که برای نمایش ۶ خط متن کافی بود. این نوع نمایشگرها هرچند در مقایسه با صفحات امروزی کیفیت و زاویه دید محدودی داشتند، اما برای نیازهای آن زمان نظیر نمایش تصاویر پس‌زمینه ساده، کارایی لازم را داشتند.

در زمینه ذخیره‌سازی اطلاعات، سونی اریکسون T310 با محدودیت‌هایی مواجه بود. این گوشی فاقد درگاه کارت حافظه جانبی بود و تمام اطلاعات از جمله دفترچه تلفن با ظرفیت ۲۵۰ ورودی (هر ورودی شامل ۸ فیلد) و سجل مکالمات شامل ۳۰ تماس دریافتی، شماره‌گیری شده و از دست رفته، در حافظه داخلی آن نگهداری می‌شد. برای تجربه‌ی صوتی، T310 فاقد بلندگوی داخلی اختصاصی برای پخش موسیقی یا مکالمه بدون هندزفری بود و از جک ۳.۵ میلی‌متری هدفون نیز پشتیبانی نمی‌کرد. با این حال، امکانات اولیه هشداردهنده شامل لرزش و زنگ‌های پلی‌فونیک قابل دانلود را ارائه می‌داد و کاربر می‌توانست با استفاده از قابلیت آهنگساز داخلی (composer)، زنگ‌های دلخواه خود را بسازد. همچنین، این گوشی امکان اختصاص زنگ‌های خاص به ورودی‌های دفترچه تلفن را دارا بود. با توجه به پیشرفت‌های سریع فناوری در دهه ۲۰۰۰، مدل‌هایی مانند سونی اریکسون T310 که بر پایه‌ی ارتباطات 2G و قابلیت‌های پایه طراحی شده بودند، به سرعت جای خود را به گوشی‌های پیشرفته‌تر با قابلیت‌های 3G، دوربین و سپس گوشی‌های هوشمند دادند. به همین دلیل، وضعیت تولید این مدل به تاریخ مارس ۲۰۰۳ معرفی شد و سپس متوقف گردید.

این محصول در حال حاضر تولید نمی‌شود و صرفاً جهت اطلاع‌رسانی فنی درج شده است.