Sony Ericsson W710 10MB

معرفی و بررسی فنی گوشی سونی اریکسون W710 10MB

گوشی سونی اریکسون W710، که در می ۲۰۰۶ معرفی شد، یکی از محصولات شاخص سونی اریکسون در دوران اوج گوشی‌های تاشو (Clamshell) و سری محبوب Walkman این شرکت بود. این مدل با تمرکز بر قابلیت‌های پخش موسیقی و طراحی فعال‌تر، به بازار عرضه شد و نمایانگر نوآوری‌های آن دوران در زمینه ترکیب قابلیت‌های ارتباطی با سرگرمی‌های چندرسانه‌ای بود. در دورانی که گوشی‌های هوشمند هنوز به شکل امروزی فراگیر نشده بودند، W710 با ویژگی‌هایی نظیر پشتیبانی از کارت حافظه جانبی و صفحه نمایش دوگانه، تجربه کاربری متمایزی را ارائه می‌داد و به عنوان یک ابزار ارتباطی و سرگرمی قابل حمل، محبوبیت قابل توجهی کسب کرد. وضعیت "توقف تولید" (Discontinued) این محصول، نشان‌دهنده چرخه عمر طبیعی آن در بازار تکنولوژی موبایل است که با ظهور فناوری‌های جدیدتر و تغییر ترجیحات کاربران، به پایان رسید.

از نظر مشخصات فنی، سونی اریکسون W710 بر پایه فناوری GSM و باندهای 2G (GSM 850 / 900 / 1800 / 1900) کار می‌کرد که در آن زمان استاندارد جهانی ارتباطات محسوب می‌شد. قابلیت‌های GPRS و EDGE از نوع Class 10، امکان دسترسی به اینترنت با سرعت‌های پایین‌تر را فراهم می‌آورد که برای مرور وب‌سایت‌های ساده و ارسال و دریافت پیام‌های چندرسانه‌ای کافی بود. ابعاد فیزیکی دستگاه ۸۸ در ۴۸ در ۲۴.۵ میلی‌متر با وزنی معادل ۱۰۱ گرم، آن را به یک گوشی خوش‌دست و قابل حمل تبدیل کرده بود. این گوشی از سیم‌کارت‌های Mini-SIM پشتیبانی می‌کرد که فرمت رایج سیم‌کارت‌ها در آن دوره بود. صفحه نمایش اصلی ۱.۹ اینچی از نوع TFT با قابلیت نمایش ۲۵۶ هزار رنگ و رزولوشن ۱۷۶ در ۲۲۰ پیکسل (~۱۴۸ پیکسل در هر اینچ)، کیفیت بصری مناسبی را برای نمایش منوها و تصاویر ارائه می‌داد. یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد W710، وجود یک صفحه نمایش خارجی تک رنگ STN (نارنجی روی مشکی) با رزولوشن ۱۲۸ در ۱۲۸ پیکسل بود که اطلاعاتی نظیر ساعت، تاریخ و اعلان‌ها را بدون نیاز به باز کردن گوشی نمایش می‌داد و از قابلیت‌هایی نظیر تصاویر پس‌زمینه و محافظ صفحه نمایش نیز پشتیبانی می‌کرد.

در بخش حافظه، W710 دارای ۱۰ مگابایت حافظه داخلی بود که با توجه به استانداردهای امروزی بسیار ناچیز به نظر می‌رسد، اما در آن زمان برای ذخیره مخاطبین، پیامک‌ها و تعداد محدودی فایل کافی بود. این دستگاه از کارت حافظه جانبی Memory Stick Micro (M2) تا ۲ گیگابایت پشتیبانی می‌کرد و یک کارت ۵۱۲ مگابایتی نیز همراه با گوشی ارائه می‌شد که برای ذخیره آهنگ‌ها و عکس‌ها ظرفیت قابل قبولی محسوب می‌شد. دفترچه تلفن دستگاه قابلیت ذخیره ۱۰۰۰ مخاطب را به همراه قابلیت Photo call (نمایش عکس مخاطب هنگام تماس) داشت و سوابق تماس‌های ورودی، خروجی و از دست رفته تا ۳۰ مورد را ثبت می‌کرد. دوربین اصلی ۲ مگاپیکسلی، اگرچه فاقد فلش بود، امکان ثبت تصاویر را فراهم می‌آورد و قابلیت ضبط ویدئو با کیفیت QCIF را نیز داشت که برای اشتراک‌گذاری در آن زمان مناسب بود. فقدان جک ۳.۵ میلی‌متری صدا نیز از جمله مواردی بود که در بسیاری از گوشی‌های آن دوره رایج بود و کاربران معمولاً از هدفون‌های اختصاصی سونی اریکسون یا مبدل‌ها استفاده می‌کردند. این محصول، هرچند دیگر در خط تولید قرار ندارد، اما نمادی از دوران طلایی گوشی‌های فیچرفون و نوآوری‌های سونی اریکسون در زمینه تلفن‌های همراه محسوب می‌شود.

این محصول در حال حاضر تولید نمی‌شود و صرفاً جهت اطلاع‌رسانی فنی درج شده است.