Sony Tablet S 3G 32GB 1GB RAM

تبلت سونی S 3G، نسخه‌ای با 32 گیگابایت حافظه داخلی و 1 گیگابایت رم، نمادی از تلاش‌های شرکت سونی در اوایل دهه 2010 برای ایجاد تمایز در بازار رو به رشد تبلت‌ها بود. این دستگاه که در آگوست 2011 معرفی و یک ماه بعد، یعنی در سپتامبر همان سال، رسماً به بازارهای جهانی عرضه شد، نه تنها از نظر مشخصات فنی بلکه از حیث طراحی نیز حرف‌های زیادی برای گفتن داشت. در عصری که بسیاری از تبلت‌ها ظاهری تخت و یکنواخت داشتند، سونی با ارائه یک طراحی ارگونومیک و نامتقارن، که شبیه به یک مجله تا شده بود، سعی در ایجاد تجربه‌ای منحصربه‌فرد برای کاربران داشت. این طراحی "وِج" شکل (Wedge design) نه تنها به زیبایی بصری تبلت کمک می‌کرد، بلکه مزایای عملی فراوانی نیز به همراه داشت. قسمت ضخیم‌تر در بخش بالایی تبلت، به کاربران امکان می‌داد تا دستگاه را راحت‌تر در دست بگیرند، به خصوص هنگام مطالعه یا تماشای محتوا با یک دست. این ویژگی همچنین به تعادل بهتر وزن تبلت کمک کرده و استفاده طولانی‌مدت را خسته‌کننده نمی‌ساخت. سونی با این رویکرد، نه تنها به دنبال رقابت با بازیگران اصلی بازار بود، بلکه می‌خواست هویت خاص خود را در این حوزه نوظهور تعریف کند و نشان دهد که تبلت‌ها می‌توانند فراتر از صرفاً صفحات تخت شیشه‌ای باشند.

نمایشگر 9.4 اینچی تبلت سونی S 3G از نوع TFT بود و با رزولوشن 800x1280 پیکسل، نسبت تصویر 16:10 را ارائه می‌داد. این رزولوشن در آن زمان برای یک تبلت با این ابعاد، کیفیتی مناسب محسوب می‌شد و تراکم پیکسلی تقریبی 161ppi آن، وضوح کافی برای مطالعه متون، مشاهده تصاویر و فیلم‌ها را فراهم می‌آورد. با اینکه نمایشگرهای IPS در حال فراگیر شدن بودند، TFT سونی S با ارائه رنگ‌های زنده و زاویه دید قابل قبول، تجربه کاربری مطلوبی را ارائه می‌کرد. یکی از جنبه‌های متمایز کننده این تبلت، ابعاد و وزن آن بود؛ با 241.2 در 174.3 میلی‌متر و ضخامتی متغیر بین 10.1 تا 20.6 میلی‌متر به دلیل طراحی وِج شکل و وزن 625 گرم، این تبلت در میان همتایان خود از نظر طراحی ظاهری متفاوت بود. این طراحی نه تنها جلوه بصری خاصی به آن می‌بخشید، بلکه فضای بیشتری را برای باتری و سایر قطعات داخلی فراهم می‌آورد و در دست گرفتن آن را آسان‌تر می‌کرد. این تبلت از یک سیم‌کارت مینی‌سیم پشتیبانی می‌کرد که امکان اتصال به شبکه‌های 3G را فراهم می‌ساخت. قابلیت‌های چندرسانه‌ای نیز در این دستگاه مورد توجه قرار گرفته بود. دوربین اصلی 5 مگاپیکسلی با قابلیت فوکوس خودکار، امکان ثبت عکس‌ها و فیلم‌هایی با کیفیت 720p با نرخ 30 فریم بر ثانیه را فراهم می‌کرد که برای یک تبلت در آن دوران، عملکردی استاندارد محسوب می‌شد. هرچند تبلت‌ها هرگز به عنوان جایگزین دوربین‌های اختصاصی مطرح نبودند، اما این قابلیت امکان مستندسازی لحظات و برقراری تماس‌های تصویری را به کاربران می‌داد.

در بخش عملکرد، تبلت سونی S 3G به چیپست قدرتمند Nvidia Tegra 2 T20 مجهز بود. این چیپست که در آن زمان یکی از پرچمداران بازار پردازنده‌های موبایل به شمار می‌رفت، شامل یک پردازنده دو هسته‌ای 1.0 گیگاهرتزی از نوع Cortex-A9 بود که برای اجرای روان برنامه‌ها، وب‌گردی و حتی بازی‌های گرافیکی متوسط، توان کافی را فراهم می‌کرد. پردازشگر گرافیکی ULP GeForce نیز وظیفه رندرینگ گرافیکی را بر عهده داشت و به خوبی از عهده نمایش محتوای بصری و اجرای بازی‌های سازگار با پلتفرم اندروید برمی‌آمد. همراهی 1 گیگابایت حافظه رم، اگرچه در مقایسه با استانداردهای امروزی اندک به نظر می‌رسد، اما در سال 2011 برای مدیریت چندین برنامه و اجرای سیستم عامل اندروید 3.2 (Honeycomb) عملکردی مطلوب و پاسخگو را ارائه می‌داد. Honeycomb اولین نسخه اندروید بود که به طور خاص برای تبلت‌ها بهینه‌سازی شده بود و رابط کاربری آن تجربه‌ای متفاوت از نسخه‌های گوشی‌های هوشمند را ارائه می‌کرد. این سیستم عامل قابلیت ارتقا به اندروید 4.0.3 (Ice Cream Sandwich) را داشت که بهبودهای قابل توجهی در رابط کاربری و عملکرد به ارمغان می‌آورد. در بخش ذخیره‌سازی، این مدل خاص دارای 32 گیگابایت حافظه داخلی بود و با پشتیبانی از کارت حافظه SD، امکان ارتقا تا 32 گیگابایت دیگر را فراهم می‌ساخت که در مجموع فضای کافی برای ذخیره فایل‌ها، اسناد و محتوای چندرسانه‌ای را در اختیار کاربر قرار می‌داد. از نظر اتصال، پشتیبانی از شبکه‌های 2G و 3G (HSPA با سرعت 14.4 مگابیت بر ثانیه دانلود و 5.76 مگابیت بر ثانیه آپلود) به کاربران امکان می‌داد تا در هر مکانی به اینترنت دسترسی داشته باشند که در دوران پیش از فراگیر شدن 4G، مزیت بزرگی به شمار می‌رفت.

تبلت سونی S 3G علی‌رغم نقاط قوت خود، از جمله طراحی نوآورانه و سخت‌افزار قدرتمند در زمان خود، نتوانست سهم بازار پایداری را برای سونی به ارمغان بیاورد و در نهایت وضعیت آن به 'توقف تولید' تغییر یافت. چندین عامل در این تصمیم نقش داشتند. اولاً، بازار تبلت‌ها در اوایل دهه 2010 به شدت رقابتی بود و اپل با آی‌پد خود سهم عمده‌ای را در اختیار داشت، در حالی که بسیاری از تولیدکنندگان اندرویدی نیز در حال عرضه محصولات متنوع بودند. در این میان، ایجاد تمایز و قانع کردن مصرف‌کنندگان برای انتخاب یک محصول جدید کار دشواری بود. ثانیاً، سرعت پیشرفت فناوری در آن سال‌ها بسیار بالا بود؛ هر سال پردازنده‌های قوی‌تر، نمایشگرهای با کیفیت‌تر و نسخه‌های جدیدتری از سیستم عامل اندروید معرفی می‌شدند که محصولات قدیمی‌تر را به سرعت منسوخ می‌کردند. Tegra 2 هرچند در زمان خود پیشرفته بود، اما به زودی با Tegra 3 و سایر چیپست‌های رقیب جایگزین شد. ثالثاً، سونی در آن دوره با چالش‌های ساختاری در بخش موبایل خود دست و پنجه نرم می‌کرد و تمرکز آن به تدریج به سمت گوشی‌های هوشمند و سپس تلفیق با بخش موبایل اریکسون معطوف شد. این عوامل در کنار چالش‌های به‌روزرسانی نرم‌افزاری و حمایت بلندمدت از محصولات، باعث شد تا سونی پس از مدت کوتاهی، تولید این محصول را متوقف کند. این تبلت امروزه به عنوان بخشی از تاریخچه نوآوری‌های سونی در دنیای فناوری و گواهی بر تلاش این شرکت برای ورود خلاقانه به بازارهای جدید شناخته می‌شود، اما دیگر در دسترس عموم برای خرید نیست. این محصول در حال حاضر تولید نمی‌شود و صرفاً جهت اطلاع‌رسانی فنی درج شده است.